Saint Spyridon The Wonderworker
Our Patron Saint
Saint Spyridon was bishop of Tremithus in Cyprus. He was of peasant origin and, according to tradition, has suffered at the Diocletian prosecution. After becoming Bishop, he attended the First Ecumenical Council at Nicea and was also present at the Council of Sadica.
A large number of legends about his life were early in circulation. According to one of them, some thieves trying one night to rob him of his sheep, discovered their hands tied miraculously behind their backs. A tradition relates the incident at the Council of Nicea, by which Saint Spyridon, being theologically unistructed, wished to prove the existence of the Holy Trinity. After praying, he took a piece of roof tile and squeezed it forcefully in his palm. Water was seen running down, the soil remaining in his palm, and air ascended upwards. In his simple language, Saint Spyridon explained the analogy to the delegated bishops. Another story relates how as a result of reciting the Creed at Nicea, a heathen philosopher was converted who had previously mocked at the Christian faith.
Saint Spyridon is considered one of the most miraculous Saints of the Greek Orthodox Church. When he died, he was buried in Tremithus, but his remains were taken to Constantinople about the end of the 7th century on account of an impending barbaric invasion, and kep there until the fall of Constantinople (1453). They were then taken to northwestern Greece and finally, in 1456, to the island of Corfu in Kerkyra. Today they are found in a large church dedicated to him and attract a great number of pilgrims from all Christian lands.
On certain days, the remains are taken in procession within the city of Kerkyra and many miraculous cures are attributed to him. He is the patron Saint of the island of Corfu. His feast day in the Orthodox Church is on December 12.You were a champion defender of the Faith in the First Synod and miracle worker, O
Godbearer Spyridon, our Father. Therefore you conversed with a dead woman in the tomb and changed a serpent into gold. And while chanting the sacred prayers, most holy one, you had angels as concelebrants. Glory to Him (Christ) who has glorified you; glory to Him who works healing through you.
Η ζωή του Αγίου Σπυρίδωνο Εορτάζεται στις 12 Δεκεμβρίου
Ο Άγιος Σπυρίδων γεννήθηκε περί το 270 μ.Χ. στο χωριό Άσσια της Κύπρου. Στα νεανικά του χρόνια ζούσε ως ένας απλός αλλά πολύ ενάρετος βοσκός. Παντρεύτηκε και απόκτησε μια κόρη, την Ειρήνη. Μετά τη χηρεία του ασπάσθηκε το μοναχικό βίο, μελέτησε πολύ, απόκτησε μεγάλη σοφία και χάρη στις θρησκευτικές του αρετές, πολύ σύντομα έγινε Επίσκοπος της Τριμυθούντας. Έλαβε μέρος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο το 325, όπου και θαυματούργησε. Κοιμήθηκε το 348 μ.Χ
Το λείψανό του, που διατηρήθηκε ακέραιο μετά την ταφή και ανέδιδε ευώδεις αναθυμιάσεις, αρχικά διατηρήθηκε σε εκκλησία της πατρίδας του. Μετά την κατάληψη της Κύπρου από τους Άραβες, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, το 691. Τρία χρόνια μετά την άλωση της Πόλης, ο ιερέας Γεώργιος Καλοχαιρέτης μετέφερε το λείψανο, μαζί μ' εκείνο της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστας, σ' ένα χωριό κοντά στην Άρτα και στη συνέχεια για μεγαλύτερη ασφάλεια μεταφέρθηκαν στην Κέρκυρα.
Αν υπάρχει κάτι με το οποίο η Κέρκυρα είναι έκτοτε αναπόσπαστα δεμένη μέσα στη νεότερη ιστορική της πορεία, σίγουρα είναι ο προστάτης και πολιούχος της Άγιος Σπυρίδων. Η λατρεία των Κερκυραίων στον θαυματουργό τους Άγιο δεν είναι απλά ένα οποιοδήποτε θρησκευτικό συναίσθημα, είναι η αγάπη, η ελπίδα και η παρηγοριά τους.
Το Σκήνωμα του Αγίου Σπυρίδωνος λιτανεύεται στην Κέρκυρα κάθε χρόνο τέσσερις φορές:
1. Την Κυριακή των Βαΐων σε ανάμνηση θαύματος για την απαλλαγή των κατοίκων από την πανώλη, το 1629.
2. Το Μεγάλο Σάββατο σε ανάμνηση θαύματος για τη διάσωση της Κέρκυρας από δεινή σιτοδεία, το 1533.
3. Την 11η Αυγούστου σε ανάμνηση θαύματος που συνδέεται με τη διάσωση της Κέρκυρας από την τρομερή επιδρομή των Τούρκων το 1716.
4. Την πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου σε ανάμνηση θαύματος για τη διάσωση των κατοίκων από μια δεύτερη επιδημία πανώλης, το 1673.
Η μνήμη του Αγίου γιορτάζεται στις 12 Δεκεμβρίου.
Η εκκλησία, η οποία στεγάζει σήμερα το σεπτό Σκήνωμα του Αγίου, κτίστηκε στα 1589 και ανήκει στο ρυθμό της μονόκλιτης βασιλικής. Το ψηλό και πυργωτό καμπαναριό, ως συμπλήρωμα της εκκλησίας, κτίστηκε το 1620. Το σημερινό τέμπλο του ναού, καμωμένο από μάρμαρο της Πάρου, κατασκευάστηκε το 1864 και είναι έργο του Αυστριακού αρχιτέκτονα Μάουερς. Η ουρανία είναι ζωγραφισμένη από τον κερκυραίο ζωγράφο Νικόλαο Ασπιώτη το 1852, ενώ οι εικόνες του τέμπλου είναι φτιαγμένες από τον επίσης κερκυραίο ζωγράφο, Σπύρο Προσαλένδη. Η σημερινή μεγαλόπρεπη λάρνακα φτιάχτηκε στη Βιέννη το 1867. Είναι από σκληρό, πολυτελές ξύλο με εξωτερική ασημένια επένδυση. Βρίσκεται τοποθετημένη μέσα στην κρύπτη, η οποία δημιουργήθηκε ειδικά για να δεχθεί το ιερό λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα, ο οποίος γαλήνιος και σεμνός, τείνει πάντοτε «ευήκοον ους», όχι μόνο προς τους Κερκυραίους αλλά και προς τους χιλιάδες ξένους επισκέπτες, οι οποίοι ευλαβικά ζητούν καταφύγιο στη χάρη του.
Της Συνοδου Της Πρωτης ανεδειχης υπερμαχος και θαυματουργος, Θεοφορε Σπυριθων, Πατηρ ημων, διο νεκρα συ εν ταφοω πρωσφωνεις, και οφιν εις χρυσουν μετεβαλες, και εν τυ μελρειν τας αγιας σου ευχας αγγελους εσχες συλλειτουργουντας σοι, λερωτατε. Δοξα τω σε δοξασαντι, δοξα τω σε στεφανωσαντι, δοξα τω ενεργουντι δια σου πασιν ιαματα.